سرمایه و کوید 19


از دید هیچ کارگری که از حداقل آگاهی طبقاتی برخوردار باشد، جنایات سرمایه و دولتهای سرمایه‌داری در سراسر این جهنم در رابطه با شیوع کرونا (کووید-19) پوشیده نیست. ویروس کرونا از انسان به انسان منتقل می­گردد و بر همین اساس اجتماع آدمها در یک محیط با هر تعداد مهم­ترین عامل انتقال ویروس و گسترش اپیدمیک بیماری است. با رجوع به این مشخصه اساسی ویروس در یک سو و فقدان هر نوع داروی علاج بیماری در سوی دیگر توضیح واضحات است که باید تعطیل مراکز کار و تولید در صدر تمامی چاره­گری­ها و راههای چالش کووید 19 قرار گیرد. کلیه دولتها در سراسر دنیا نه فقط کمترین توجهی به این موضوع ننموده­اند که دقیقا ضد آن را انجام داده­اند.

کالبد شکافی افراد فوتی ناشی از کووید-19 نشان داده که این ویروس باعث آسیب جبران ناپذیری به ریه ها و سیستم ایمنی بدن می شود. حتی اگر بیمار درمان شود، آسیب به بافت ریه تا ابد با او باقی خواهد ماند. یک عارضه احتمالی، تنگی نفس است. تأثیر کووید-19 بر روی بدن انسان شبیه به ترکیبی از عفونت های حاد تنفسی ویروسی است زیرا هم به ریه ها و هم به سیستم ایمنی بدن آسیب می رساند. تغییراتی که به فیبروز ریوی و تشکیل بافت زخمی در ریه ها است که در تنفس آزاد اختلال ایجاد می کند.

کووید-19 باعث آلوده شدن سلول‌های مولد انسولین در پانکراس و ایجاد اختلال در کار این ارگان می­گردد. وجود علائم دیابت و یا وخیم­تر شدن سوخت و ساز قند در بیماران دیابتی از عواقب آن است.

طبق تحقیق انجام‌ شده در چین، دوسوم بیمارانی که به‌شدت به کووید ۱۹ مبتلا شده‌اند تا شش‌ ماه بعد از آلودگی به ویروس کرونا به عوارض درازمدتی مانند درد عضلانی، خستگی و اختلالات روانی دچارند.

یک اثر این بیماری روی قلب، کاردیومیوپاتی است که در آن عضله قلب سفت، ضخیم یا کشیده می­شود. این شرایط بر توانایی قلب در پمپاژ خون تاثیر می­گذارد که می­تواند موجب مسائلی با شدت کم مانند خستگی تا شدت زیاد مانند نارسایی اندام شود.

 کرونا بر خون هم تاثیر عجیبی می‌گذارد، انعقاد غیرعادی و آسیب به شبکه مویرگهای بدن و پیری زودرس مویرگ‌هایی است که اکسیژن و مواد مغذی را به بافت‌ها می‌رسانند.

کلیه‌های فرد بیمار هم می‌توانند مورد حمله قرار بگیرند که در این صورت احتمال انفارکتوس کلیه و در نتیجه آن، احتمال آسیب‌های جبران ناپذیر به دیگر اندام‌های بدن زیاد خواهد شد.

التهاب در مغز از اثرات دراز مدت ابتلاء به کووید-19 می تواند موجب مسائل روانی و عصبی مختلفی شود. در بیمارانی که علائم بلند مدت کووید-19 را تجربه می­کنند، مواردی مانند افسردگی، اضطراب و اختلالات خواب نیز بروز کند. حتی در افرادی که این بیماری را به صورت خفیف تجربه کرده‌اند، پس از بهبودی، اختلال عملکرد مغزی، سکته‌ مغزی یا مننژیت شدید بروز می‌کند.

ویروس کووید-19 می‌تواند به مغز و دستگاه عصبی انسان آسیب‌های جدی وارد کند، از جمله موجب حمله سیستم ایمنی بدن به اعصاب سکته مغزی، فلج‌ و از بین رفتن حافظه گردد، که معمولا خیلی دیر تشخیص داده می‌شود. گونه‌ای از آسیب‌های مغزی مشاهده شده که می‌تواند درازمدت منجر به مشکلات حافظه و تمرکز حواس شود. این ویروس می‌تواند به طور مستقیم از طریق حفره‌های بینی بر مغز تأثیر بگذارد.

سندروم گیلین­باره اختلالی است که باعث حمله سیستم ایمنی بدن به اعصاب می‌شود که نتیجه آن فلج و در پنج درصد موارد کشنده است. آسیب‌هایی این چنین جدی حتی به بیمارانی وارد می‌شود که علائم بسیار خفیفی از بیماری را داشته‌­اند، کاملا غیرعادی اما واقعی است. از نظر بیولوژیکی  بی‌حسی، ضعف و کاهش حافظه بعد از ابتلا، شباهت‌هایی با  بیماری مولتیپل اسکلروزیس (ام اس) دارد.

حمله سیستم ایمنی بدن به سایر اعضای بدن که در کودکان متداول است و به (MIS-C) معروف است (multisystem inflammatory syndrome in children associated with covid-19)از عوارض این بیماری است.

کرونا موجب انعقاد خون، عفونت شدید، تب بالا، درد شدید معده، از حال رفتن و گیجی، اختلال در کار قلب و حتی به مرگ نیز منجر شده است.

از ابعاد کشته شدگان پاندمی کرونا در سراسر جهان همه ما اطلاع داریم اما آثار دراز مدت (آن چه بنام کرونای طولانی مدت نامیده می‌شود long COVID) مبتلا شدگان جان بدر برده بویژه توده های میلیونی، بلکه میلیاردی کارگر کمتر کسی هنوز چیزی از انیستیتوهای سرمایه شنیده است. زیرا جان کارگر برای سرمایه‌داری بسیار بی ارزش­تر از آنست که در هیچ محاسبه­ای مکانی احراز نماید.

کرونا برای بسیاری، یک بیماری خفیف و کوتاه است ولی بعضی‌ها ماه‌ها با علائمی از جمله خستگی مفرط و درد مداوم و تنگی‌نفس دست و پنجه نرم می‌کنند. “کرونای طولانی” تاثیر ناتوان‌کننده‌ای بر زندگی کسانی می‌گذارد که پس از بهبود، از خستگی شدید حتی با یک پیاده‌روی کوتاه شکایت می‌کنند.

شایع‌ترین ویژگی “کرونای طولانی” خستگی ناتوان‌کننده است. علائم دیگر شامل تنگی‌نفس، سرفه‌ای که خوب نمی‌شود، درد مفاصل، درد عضلات، مشکلات شنوایی و بینایی، سردرد، از بین رفتن حس بویایی و چشایی و همچنین آسیب به قلب، ریه، کلیه و روده هستند. مشکلات سلامت روان از جمله افسردگی، اضطراب و مِه‌‌آلودگی فکر هم گزارش شده است.

فقط در مورد کرونای طولانی نیست که مبتلایان باید در بخش مراقبت‌های ویژه بستری ‌شوند و پس از ترخیص مدتی در خانه استراحت کنند، حتی مبتلایان به عفونت نسبتا خفیف هم ممکن است با مشکلات طولانی و شدید روبرو شوند. تولید کالائی و پیشرفته­ترین شکلش، تولید سرمایه‌داری، آیینه تمام نمای جایگزینی رابطه انسان ها با رابطه میان اشیاء و کالاها، متضمن همه چیز شدن کالا یا سرمایه و هیچ چیز شدن انسان است. نه فقط سلامتی کارگر، نه فقط سلامتی انسان که بنیاد وجود بشر در این نظام صرفا تابعی مضحک، بدون هیچ اراده، شیئی گونه، زبون، آلت فعل و کاملا مقهور و منفعل از نیازهای چرخه ارزش افزائی و سودپوئی سرمایه است.

از کتاب «سرمایه ­داری و فاجعه آلودگی محیط زیست» نوشته حسن عباسی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *